Kuchnia Ujgurów w XIX wieku
Powszechnym pożywieniem mieszkańców Kaszgarii był umacz. Jest to rzadka kisielka przygotowywana z mąki kukurydzianej 106. Tylko od święta jedzą makaron z ciasta pszennego z kawałkami baraniny. Latem do umaczu dodaje się jeszcze zupę ze świeżych, często niedojrzałych brzoskwiń lub moreli, zaprawianą mąką kukurydzianą, a także świeże owoce, melony i arbuzy, spożywane z plackami. Ponadto latem tubylcy posiadający krowy lub owce często jedzą kwaśne mleko (katyk). To samo mleko, rozcieńczone wodą, służy jako orzeźwiający napój w upały. Jesienią jedzą jeszcze niedojrzałe kolby kukurydzy, gotowane w osolonej wodzie.
U bogatych i zamożnych tubylców, oprócz wymienionych potraw, często przygotowuje się jeszcze następujące dania: 1) surpa — zupa z baraniny z marchewką, pietruszką i rzodkiewką; 2) kesme-gudża — makaron z ciasta pszennego z kawałkami baraniny, 3) szula — rzadka owsianka ryżowa z drobno pokrojoną baraniną i tłuszczem, 4) grünczi-acz — gęsta owsianka ryżowa z kawałkami baraniny i suszonymi owocami, 5) mantu — pszenne pierożki z nadzieniem z baraniny i tłuszczu z cebulą, przygotowywane na parze, 6) gotowana zimna baranina i wreszcie 7) palau — pilaw ryżowy z kawałkami baraniny, przyprawiony olejem roślinnym, marchewką, cebulą i rodzynkami. To danie uważane jest za najsmaczniejsze i nie obędzie się bez niego żadna uczta.
Kaszgarczycy bardzo lubią cebulę, szczególnie zieloną, i często przyprawiają nią prawie wszystkie swoje potrawy.
Płynne potrawy tubylcy jedzą drewnianymi łyżkami z długimi rączkami, a wszystkie pozostałe, nie wyłączając gęstej owsianki i pilawu — bezpośrednio rękami.
vk.com/uyghur_tarihi
comments powered by HyperComments
