Zwyczaje żywieniowe

«Piękne ubrania dla siebie, słodkie potrawy dla gości,
Ciężar obowiązków niech spadnie na barki sług».
Piękne szaty wkładaj na siebie
Słodkie jedzenie dawaj innym.
Czcij gościa, niech twoja sława rozchodzi się wszędzie.

Mahmud al-Kaszgari

Zwyczaje żywieniowe są częścią kultury narodowej. Są one odzwierciedleniem poziomu rozwoju sił wytwórczych i znajdują odbicie w codziennym życiu ludzi.
W długim procesie historycznym naród ujgurski, w oparciu o warunki klimatyczne, w których żył, oraz swoje zwyczaje żywieniowe, stworzył wiele umiejętności i sztuk kulinarnych oraz tradycyjnych potraw odpowiadających ich życiu i upodobaniom. Naród ujgurski od dawna przywiązywał wagę do sztuki kulinarnej, czystości i smaku potraw. Rodzaje potraw ujgurskich są liczne. W ich zwyczajach żywieniowych potrawy z mięsa i zbóż zajmują główne miejsce. Niektóre informacje o dość starożytnych tradycyjnych potrawach Ujgurów znajdują się w "Dywanie języków tureckich" Mahmuda al-Kaszgari. Na przykład słowa "tokuç", "çörek" są objaśniane jako "tokaç". Słowo "kövşäk" jest objaśniane jako "stary chleb", a słowo "çoqmin" jako "jeden rodzaj suchego chleba". Słowo "kömäç" jest objaśniane jako "chleb pieczony w popiele", "sinçu" – "jeden rodzaj chleba między girde a humäk", "huyliğa nan", "kakçi" – "katlıma", "cienki chleb pieczony na tłuszczu". Poza tym wyjaśnia on następujące.


Turmaq – turmał.
Sarmaçuq – potrawa z języka ptasiego, jeden rodzaj zupy.
Ügür – jeden rodzaj zupy.
Soğut – potrawa przygotowywana do wesela i uczty z ryżu, mięsa i przypraw.
Soqtu – jeden rodzaj uczty, przygotowywany z wątroby i mięsa zmieszanych z przyprawami i wkładany do żołądka.
Tütmaç – zupa, jedna ze słynnych potraw Turków.
Qovot – zwany też "qağut". Potrawa podawana kobietom po porodzie. Ta potrawa jest przygotowywana z mąki pszennej zmieszanej z tłuszczem i cukrem.
Topiq – pożywienie przygotowywane z ogona baraniego.
Körşäk – rodzaj potrawy gotowanej w wodzie lub mleku, podawanej z dodatkiem tłuszczu.
Bolduni – rodzaj potrawy przygotowywanej z suszonego twarogu lub rodzynek.
Sürüş – potrawa przygotowywana z niedojrzałych kłosów pszenicy, które są pieczone na ogniu i jedzone.
Bolğama – bez tłuszczu i bez smaku.
Qoğurmaç – mieszanka jogurtu i mleka, podawana osobom z zaburzeniami żołądkowymi, aby uspokoić żołądek.
Buxsi – nazwa jednego rodzaju potrawy. Ta potrawa jest przygotowywana w następujący sposób: na ugotowaną pszenicę kładzie się migdały, następnie dodaje się polewę z miodu i mleka i pije się ten wywar. Yamata – rodzaj rzadkiego ciasta podobnego do naleśnikowego, którym smaruje się tłustego kurczaka lub tłuste mięso podczas smażenia lub grillowania, aby nie przypaliło się.
Sim sıraq – rodzaj potrawy, po ugotowaniu głowy (zwierzęcia) drobno sieka się, miesza z przyprawami, nabiera łyżką i po polaniu kwaśnym jogurtem i wchłonięciu je się.
Yazuq – suszone mięso przygotowywane jesienią z różnymi przyprawami i spożywane na wiosnę.
W "Dywanie języków tureckich" znajdują się również nazwy lokalnych narodowych napojów Ujgurów, takich jak qumlaq – "roślina podobna do haszyk piçäk". Mieszając ją z miodem robi się wino. Qımız – kumys, napój z kobylego mleka poddany fermentacji. Bohsum – boza, napój z prosa. Ağartqu – napój podobny do bozy robiony z połowy pszenicy i tym podobne.

Z książki "Zwyczaje i tradycje narodu ujgurskiego". Autor: Masimdżan Zulfukarow

Materiał udostępniony przez Kurasza Zulfukarowa specjalnie dla portalu internetowego Doppalife.com

 

Bez nazwy-1
komentarze obsługiwane przez HyperComments