Fragmenty ujgurskiej encyklopedii medycznej
Medycyna ujgurska powstała około pięciu tysięcy lat temu. Światowej sławy zabytki kultury, materiały historyczne znalezione podczas wykopalisk archeologicznych oraz inne źródła potwierdzające ten fakt są przechowywane w muzeach Londynu, Paryża, Moskwy, Sankt Petersburga, Tokio i innych miast świata. Wybitni lekarze, uzdrowiciele i farmakolodzy wywodzący się z głębi narodu ujgurskiego, którzy osiągnęli szczyty w swojej dziedzinie, pozostawili skarbnicę wiedzy i odkryć w dziedzinie medycyny, będących wynikiem wieloletniej, wytrwałej pracy i poszukiwań. Ta wiedza, przekazywana z pokolenia na pokolenie, wzbogacana była nowymi odkryciami, które pomagały w ciągłym doskonaleniu nauk medycznych.
Tradycje medyczne to bezcenna spuścizna kulturowa narodu ujgurskiego. Żyjąc na rozległej, bogatej i żyznej ziemi, przodkowie Ujgurów wnieśli ogromny wkład w zachowanie zdrowia, zapobieganie różnym chorobom i ich leczenie. Tradycyjna medycyna chińska i tybetańska korzysta z wielu receptur i sekretów medycyny ujgurskiej. Źródła z chińskich kronik dynastii Song (lata 906-960) twierdzą, że ujgurski lekarz Nanto, przybywając do Chin, przywiózł ze sobą wiele leków nieznanych Chińczykom. Li Shizhen, chiński urzędnik medyczny (1518-1593), pisał w swoim raporcie, że medycyna ujgurska liczy około 103 różnych ziół leczniczych.
Niemiecki naukowiec Albert von Le Coq w swojej książce pisze: „…Starożytni Ujgurzy znali ponad 17 języków i używali 24 rodzajów pisma”. Dzięki piśmiennictwu Ujgurzy zachowali i pomnożyli wiedzę medyczną.
Tatarski naukowiec, Reşid Rahmeti Arat w swojej pracy „Zur Heilkunde der Uighuren” („Medycyna praktyczna u Ujgurów”), opierając się na anatomicznym rysunku człowieka i wyjaśnieniach punktów akupunktury na ciele, podobnie jak inni zachodni naukowcy, skłania się ku temu, że akupunktura jest ujgurskim odkryciem.
W III wieku p.n.e. w księgach dynastii Qin „Zapisy o rzekach Tagu”, „Antologia leczenia cudzoziemców” szczegółowo opisano leki uzyskane z wina, jadeitu, chili, płatków róży i szafranu, szeroko stosowane przez Ujgurów.
W chińskich materiałach historycznych zatytułowanych „Zachodnia Han i Zachodni Region” mowa jest o tym, jak poseł Zhang Qian przywiózł ze sobą wiele roślin leczniczych, leków, owoców, różnorodnych nasion z regionu ujgurskiego.
Napisana jeszcze za czasów dynastii Yuan 36-tomowa księga „Recepty leków ujgurskich” oraz księga „Bencao Gangmu Shiyi” z czasów dynastii Ming szczegółowo opisuje leki stosowane przez starożytnych Ujgurów, które nie były znane Chińczykom.
Arslan Terziw swoim materiale „Lecznice Azji Środkowej i Indii zbudowane przez Turków” pisze, że Ujgurzy za czasów dynastii Yuan zbudowali dwie lecznice, z których jedna znajdowała się w letniej rezydencji Kubilaj-chana, stolicy Dorun (obecne Hohhot), a druga w nowej stolicy imperium mongolskiego – Pekinie.
Słynny ujgurski uzdrowiciel Nawruz Ahunum (1379 r.) wypracował własną technikę leczenia, bezbłędnie stawiał diagnozy, skutecznie zwalczał choroby. Był znany i poszukiwany w całej Ujgurii tamtych czasów. Jego skuteczne metody leczenia i leki są stosowane do dziś.
Wielki traktat medyczny „Daštur al-Ilaj”, liczący 24 rozdziały, 840 stron, będący bezcennym dziedzictwem narodów Wschodu, został przetłumaczony z języka perskiego na czagatajski (staroujgurski) w okresie Chanatu Saidyjskiego w Kaszgarze. Znany ujgurski uzdrowiciel Ali ibn Muradbek Kaszgari w 1150 roku Hidżry napisał książkę medyczną „Aghraz al-Tibbiya”. Znany uzdrowiciel Seyit Muhtar Bulakbek napisał książkę medyczną „Tibbi Shifa” w Kaszgarze w 1251 roku Hidżry. Książka obejmuje 104 rozdziały.
Znany uzdrowiciel, działacz społeczny Sopi Ahunum Muhammad Emin ibn Kipek, żyjący w Kaszgarze w XIX wieku, zasłynął swoją unikalną metodą leczenia i przygotowywania leków. Pochodził z rodziny słynnych ujgurskich uzdrowicieli. W 1156 Hidżry napisał książkę medyczną „Shifa al-Kulub”.
Każdy specjalista potwierdzi, że lecznicze formuły medycyny ujgurskiej to szczyt ziołolecznictwa, podsumowującego tysiącletnie doświadczenie dworskich uzdrowicieli. Te ziołowe formuły zawierają wszystko, co potrzebne do odżywiania różnych układów organizmu, zwiększenia jego energii, przywrócenia samoregulacji, aby organizm sam mógł rozwiązać problemy swojego zdrowia.
O skuteczności medycyny ujgurskiej można sądzić na przykład po takich zdumiewających, udokumentowanych faktach: w Hotanie, zwanym kolebką medycyny ujgurskiej, średnia długość życia wynosi 90 lat, mężczyźni posiadają fantastyczną wytrzymałość i wysoką potencję aż do późnej starości, w wieku 90 lat żenią się i mają dzieci.
Dokumenty historyczne znalezione podczas wykopalisk archeologicznych w Turpanie, na miejscu starożytnego miasta Astana, świadczą o tym, że Ujgurzy 1000-1400 lat temu mieli doskonały system leczenia i zapobiegania chorobom psychicznym i mózgu.
Fakty te świadczą o tym, że 10 wieków temu Ujgurzy mieli już wysoki poziom rozwoju medycyny ludowej.
Źródło: Nau.kz
komentarze obsługiwane przez HyperComments
