Геджак

Геджак jest jednym z najstarszych ujgurskich instrumentów muzycznych. W muzyce ludowej, takiej jak „On ikkimukam”, wyróżnia się szczególnym brzmieniem. Dźwięk giedżaka jest przytłumiony, o bębnionym brzmieniu. Giedżak jest uważany za najważniejszy i najbardziej ulubiony instrument ujgurskiego ludu. Ma bardzo długą i bogatą historię.
Gidżak jest bliskim krewnym perskiej kemanczy. Korpus instrumentu ma kształt kuli o średnicy 14-15,5 cm (wykonany z dyni, dużego orzecha, drewna lub innych materiałów) i jest obciągnięty skórą. Całkowita długość instrumentu wynosi 70 cm. Liczba strun gidżaka nie jest stała, najczęściej są trzy. Strojenie trójstrunowego gidżaka jest kwartowe, zwykle w es1, as1, des2 (mi-bemol, la-bemol pierwszej oktawy, re-bemol drugiej oktawy). Zakres instrumentu obejmuje około półtorej oktawy.
Podczas gry gidżak trzyma się pionowo, opierając metalową „nóżkę” na kolanie, grając smyczkiem w kształcie łuku. Na gidżaku gra się w sposób przeciwny do technik gry na instrumentach skrzypcowych: obracając instrument odpowiednią stroną do smyczka, podczas gdy smyczek porusza się w jednej płaszczyźnie.

Materiał zebrany przez Mahinur Abdullaevą.

gidjak_1
komentarze obsługiwane przez HyperComments